İçeriğe geç

yürümek ve beklemek

Bekletilmeyi sevmem ama beklemeyi severim.

Beklemek, beklemek ve yine beklemek. Benim yapabildiğim en iyi şeyin bu olduğuna karar verdim ve bunu severek yapıyorum belki de sevmek zorunda kaldım, öncesini hatırlamıyorum. Beklemek zamanın ötesinde bir kavram. Beklemenin ne dünü var ne bugünü ne de yarını, doğrusu beklemenin ne düne ihtiyacı var ne bugüne ne de yarına. Beklemenin sadece bir bekleyene ihtiyacı var, beklenen olmasa da olur. Nasıl olur demeyin oluyor. Tıpkı yürümek gibi. Beklemek ve yürümek bir yerden bakınca aynı aslında. Yürümek için bir hedefe ihtiyacınız yok, gidilecek bir yer olması gerekmez. Sadece yürürsünüz ve sadece beklersiniz.

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir